Wilk u naszych drzwi (Strona) - Baza Danych Lore NWGuide

Wilk u naszych drzwi (Strona) Nieznany autor - w Bazie Danych Lore New World Guide. Przeczytaj treść dokumentu.

Gdy wilk zjawił się po raz pierwszy, nadszedł jak zima — miał miękkie łapy, ostre zęby, pachniał śniegiem i głodem.
Czaił się przy progu przez wiele dni, krążąc, zostawiając ślady łap w szronie, który zdawał się nigdy nie topnieć. Obserwowałam go przez okno, jak jego żółte oczy wpatrywały się światło świecy, jak przechylał głowę, gdy w domu rozlegał się śmiech.

Nie słyszałeś, jak drapie w drewno nocą.
Mówiłam ci, że to nic, tylko wiatr pod okapem.

Ale pewnego wieczoru, gdy spałeś, otworzyłam drzwi.
Pomyślałam: Lepiej niech wejdzie na moich warunkach, niż na swoich.
Stąpał po podłodze, tak ogromny, że zdawał się przyćmiewać pokój. Poczęstowałam go chlebem i mięsem, ale on tylko chwycił moją rękę szczękami, delikatnie niczym czuły dotyk kochanków, i powiódł mnie dokądś, dokąd nie chciałam iść, ale nie mogłam się oprzeć.

Tej nocy położył się w nogach naszego łóżka, z ogonem zakrzywionym jak ostrze kosy. Odetchnąłeś spokojniej, nie miotany już przez sny. Mówiłam sobie, że postąpiłam słusznie.

Mijały tygodnie. Wilk zapamiętał twój zapach. Nauczył się twojego imienia. Nauczył się naśladować ciężar mojej dłoni na twoich plecach, gdy spałeś, ciepło mojego głosu o poranku. Powoli, podchodził bliżej, nie do mnie, lecz do ciebie.

A pewnej nocy obudziłam się i znalazłam go obok ciebie, nie u moich stóp.
Jego sierść muskała twoją nagą skórę.
Jego zęby obnażyły się, gdy uśmiechnął się w ciemności.
Wymruczałeś coś i przytuliłeś się do niego, jakbyś znał go od zawsze, jakby to on od początku był mną.

Teraz wilk śpi w naszym łóżku.
Leżę bezsennie w zimnej przestrzeni, którą mi zostawił, wsłuchując się w twój oddech przy jego piersi. Nosi teraz twój uśmiech i czasami, gdy do niego mówisz, nie jestem pewna, czy w ogóle pamiętasz, że kiedykolwiek tu byłam.

Ale pozostawiam drzwi otwarte.
Jakoś czuję, że właśnie tego chciał.